Op naar Vancouver

Het is moeilijk als je thuis bent het verslag af te maken omdat je dan weer met heel andere zaken bezig bent, nu toch een beetje laat het verslag afmaken en hopen dat ik niets vergeten ben 🙂

Toen we wakker werden was het een beetje  miezerig, we staan hier wel in een mooi park, de camphost kwam nog even afrekenen, je moet hier cash betalen. Ze vertelde dat ze gister aan de andere kant van de weg een beer had gezien. We wilden nog wel graag een beer zien dus wij een stukje die kant op gereden, je zit hier echt in een rainforest, veel mos aan de bomen en vochtig, dit hele gebied rondom Vancouver bestaat uit regenwoud. Helaas geen beer gezien, wel een waarschuwing voor de verschrikkelijke sneeuwman of is het mister big foot 😉

IMG_6681 (2)b

We zijn nog even naar het visitors center geweest, het meisje schrok bijna dat er iemand aankwam, druk bezig met haar mobiel. Info?? ehhh ja, wat zal ik eens zeggen, ze keek op haar computer en haalde er de groene stukjes rondom Vancouver uit, dus niets nieuws, een stukje groen was het Lighthouse park dat was het enige wat ik niet op mijn lijstje had staan. Toen ik binnen bij het visitors center stond begon het buiten flink te donderen, het zou beter weer worden!

Weer verder op highway 99 zijn we nog even gestopt bij Porteau Cove provoncial park, een leuk plekje, er is ook een campground(links op de foto) maar met dit weer ziet alles er een beetje troosteloos uit, hoewel er af en toe een stukje blauwe lucht tevoorschijn kwam.IMG_6689 (2)bIMG_6697 (2)b

Na deze stop doorgereden naar het Lighthouse park, we reden door een mooie wijk met prachtige huizen, het park ligt op een puntje langs de kust, vanaf het Lighthouse kijk je uit over Vancouver downtown. Je moet hiervoor wel 1 mile lopen, het weer was wat opgeklaard dus lekker even in de benen 🙂 Het is een leuke wandeling, als je op het eind bent kun je linksaf en kun je op de rotsen klauteren, je hebt daar een mooi uitzicht over Vancouver, rechtsaf loop je naar het Lighthouse.IMG_6708 (2)bIMG_6703 (2)bIMG_6704 (2)b

Waar je ook een mooi uitzicht hebt op Vancouver is in het Cypress Provincial park. Bij de ingang werden we door de politie gecontroleerd of we wel winterbanden hadden, dit doen ze dacht ik vanaf 1 oktober, zonder mag je niet naar boven, ik had toen we de camper ophaalde gevraagd of er winterbanden onder zaten, het meisje zei toen dat er allweather banden onder zaten en deze werden goedgekeurd door de politie.

Bij het eerste uitzichtpunt had je een mooi uitzicht van bovenaf over Vancouver, we zijn doorgereden naar boven, tot hoever we mochten, de wegen naar het skigebied waren nog afgesloten, hier was een grote parkeerplaats waar je mocht overnachten(boondocking-gratis) 2 jongens hadden er net hun auto geparkeerd, zij gingen verder naar boven lopen en zouden in de wildernis gaan kamperen, ik moet er niet aan denken, hoe hoger je kwam hoe kouder het werd. Wij gingen weer terug een stukje de berg af, het was inmiddels flink opgeklaard. Halverwege de berg was een mooie restarea, het uitzicht was iets minder door bomen maar een heel mooi plekje, hier zouden we ook kunnen overnachten maar op het bord stond dat het een day use area was, we hebben hier lekker even in het zonnetje gezeten en daarna onze laatste spullen op de BBQ gedaan. IMG_6714 (2)bIMG_6712 (2)b Toen het wat donkerder werd zijn we weer naar het uitzichtpunt iets verder naar beneden gegaan, helaas is het met dit cameraatje moeilijk foto’s te maken als het donker wordt, dus niet echt mooie foto’s

.IMG_6720 (2)bIMG_6728 (2)bIMG_6732 (2)b

In het donker weer terug naar boven, we zijn nog niet zo ervaren met boondocken en durfden het dan ook niet aan om op de mooie restarea te gaan staan, we zijn doorgereden naar de parkeerplaats helemaal boven, wat was het koud! Ik denk dat op de berg mensen in ploegendiensten werken want rond 23.30u hoorde ik steeds auto’s rijden, eentje slipte behoorlijk, ik denk dat het glad was. Michel ging een keer naar buiten en zag dat er ijs op de auto van de jongens lag, ik heb medelijden met die jongens in het donker op die koude berg.

Advertenties

Water en watervallen

We stonden vanochtend nog steeds veilig op ons mooie plekje bij Nairn falls Provincial park. Ik had vannacht steeds het idee dat ik de grond voelde bewegen, ik dacht straks stuiteren we met een landslide naar beneden, uiteindelijk toch nog goed, doch wat korter, geslapen. Dit was de laatste nacht dat de campground open is dit seizoen.

De volgende ochtend zijn we naar de Nairns watervallen gelopen, een mooie wandeling van 1.5 km door het bos langs de wilde rivier, op een bord stond iets over de platen hier en dat de grond per jaar 4 cm verplaatst, wij kunnen dit in principe niet voelen maar misschien ben ik erg gevoelig, vandaar dat ik de grond voelde bewegen vannacht😜

Het was een mooie waterval, door de vele regen bulderde hij naar beneden, wat een kracht!

Het was nog iets van 30 km rijden naar Whistler, de toeristenbussen stonden in het centrum, zelfs bij de supermarkt was het betaald parkeren, het informatie centrum was commercieel ingesteld, de dame vertelde me, je kunt een jeep tour doen, een beer tour, een raft tour, alleen maar tours, geen leuke plekjes waar je zelf naar toe kunt gaan, toen ik dat aan haar vroeg keek ze me aan alsof ik gek was, wij hebben geen zin in een tour, meestal vol met Aziaten druk met selfies. Michel had het snel gezien. We zijn naar het Olympisch dorp gereden, 2 jaar terug in het voorjaar zagen we hier veel beren, nu helaas niet, ik denk dat het hier te laat is, de zalmen trek is hier al even geleden geweest. Aan het eind van de weg is de Alexander fall, weer een mooie waterval die flink tekeer ging.

Vorige keer dat we dit stukje reden zijn we de Brandywine falls vergeten, nu we toch into de watervallen zijn gingen we daar ook even langs 😀. Je loopt via een brug een kleine trail, je steekt het spoor over en dan zie je iets verder de waterval, je kunt nog een stukje verder lopen naar een uitzicht punt, er zijn hier veel trails maar het was nog steeds regenachtig, heel af en toe piepte de zon erdoor.

Daarna nog een keer de berenweg maar weer geen beer. We zijn doorgereden naar Squamish, een leuk stadje verderop waar je gewoon kon parkeren, het was inmiddels droog geworden, dus even door het dorpje gelopen. We hebben lekker sushi gegeten en daarna naar het vlakbij gelegen Provincial park Alice lake gereden waar ze een mooie camping hadden met douches. De zon was vandaag wat vaker te zien, wel nog af en toe een bui, vanaf morgen zou het beter worden, we gaan dan vast op weg richting Vancouver, we zijn er eerder dan verwacht. Achteraf, als we dat hadden geweten, waren we wat langer in het noorden gebleven, dat trekt ons meer dan dit wat drukkere gedeelte. Hoewel het hier ook mooi is.

Alice lake campground: $35,-

Regen en sneeuw

Toen we vanochtend wakker werden was het nog helder en droog.

Na het ontbijt weer op pad, nadat we water hadden bijgevuld en de vuil water tanken hadden geleegd. We kwamen onderweg wat dorpjes tegen met supermarkt, Michel blij😉en Tim Horton, Ina blij met lekkere zoete latte pumpkin spice😁Weer mooie uitzichten onderweg.

 

Na een uurtje vielen de eerste druppels, op hoger gelegen gebied ging het over in natte sneeuw, wat een weer, het bleef maar regenen/sneeuwen. We sloegen af naar de 99, wat een mooie weg, zelfs met regen hoewel het in de zon nog mooier zal zijn. Bij Lillouet zijn we nog even gestopt, dit stukje hebben we 2 jaar terug ook gereden, toen met auto en tent, ook toen regende het en ook het einde van de vakantie😕. Nog even bij de oude brug gekeken, 2 jaar terug zagen we hier een osprey nest en marmotten, het nest was er nog, de marmotten vonden het denk ik te nat.

Na Lillouet, een bochtige weg met veel stijgen en dalen, soms door de wolken dan weer helder. Het bleef maar regenen, bij een stuwmeer nog even uitgestapt, een mooi turquoise blauw meer.

Onderweg zagen we een aantal rest areas waar je moch overnachten tegen betaling van ongeveer 10 dollar, bij een zijn we opgereden, supermooie plekje langs de rivier maar het stond nu al half onder water, morgen kun je hier zwemmen.

Ik dacht dat er bij Joffre lakes een campground was, die is er ook maar niet voor campers, voor tent mensen die eerst 5 km de berg op moeten klimmen met hun bepakking en boven op de berg hun tentje kunnen opzetten, backcountry camping. Er zijn hier 3 meren, de eerste op 200 meter, de 2e op 2 uur lopen/stijgen, de 3e op ruim 3 uur, je moest 5 dollar pp betalen om hier te lopen, normaal waren we wel naar het 1e meer gelopen maar om nu 10 dollar te betalen om 200 meter door de regen te lopen…. We zijn doorgereden naar Nairn falls hier was een hele mooie campground langs een rivier, we hadden een mooi plekje op een klif met uitzicht op de rivier onder ons, helaas regende het nog steeds.

Michel legde stenen voor de achterwielen, die blokken die normaal bij de camper zitten kon hij niet vinden. Hij dacht voor we straks de klif afrollen, dat had hij beter niet kunnen doen, of in ieder geval niet vermelden, de hele nacht dacht ik dat de camper bewoog, ik ben er zelfs nog uitgegaan voor een check rondje om de camper in de regen, omdat ik niet kon slapen is Michel ook nog een keer wezen controleren😜🌨  We zijn niet weggedreven, de volgende ochtend stonden we nog keurig op ons plekje 😊. De rivier was wild en een stuk breder geworden, Ik heb nog een foto genomen van toen we aankwamen en de volgende ochtend, dan zie je het verschil goed in de rivier na bijna 24 uur onophoudelijk regen🌨😟

Kilometers maken

We komen weer in wat bevolkte gebied, Nederlandse invloeden zien we in het plaatsje Vanderhoof, overal zien we borden met let op overstekende caribou, herten of elanden, geen een gezien. Michel zei al die borden kunnen ze beter weghalen. 5 minuten later steekt er vlak voor ons een grote eland over, en even daarna 2 hertjes, ze zijn er dus toch😀. In Prince George, een grotere plaats, eerst bij de Wal-Mart gekeken voor een camera, die hadden weinig, bij de Best bij wel geslaagd voor een compact met wat extra zoom, we kunnen dus weer foto’s maken😁. Vlak bij Prince George ligt forest for the world, een stukje natuur op een heuvel wat ze zoveel mogelijk zijn eigen gang laten gaan door zo min mogelijk in te grijpen, er zijn allemaal wandeltrails dus leuk om even de benen te strekken. We hebben een rondje om het meer gelopen, iedereen loopt met bearspray, wij waren het vergeten, je loopt hier toch anders door een bos dan bij ons, alert dat er elk moment een beer uit een bosje komt springen😉. Daarna weer een stukje verder gereden naar Ten miles lake Provincial park, hier weer een mooi kampeer plekje gevonden, even naar het meer gelopen waar we een mooie zonsondergang zagen.

Toen we smorgens wakker werden was het zo koud, het was heel helder en het ijs lag op de picknicktafel, vergeten de kachel aan te zetten het was zulk lekker weer toen we gister aankwamen. Daarna een trail gelopen naar beaverpond, er gaan hier allerlei paden door elkaar heen, heel onduidelijk, wat dat betreft kunnen ze nog iets van de Amerikanen leren. Uiteindelijk de beaverpond gevonden maar er waren geen bevers🙄.

Op bijna elk Provincial park kun je water bijvullen en dumpen, zo ook hier, dat is ideaal.

We gingen weer op pad, bij Quesnel boodschappen gedaan en koffie bij.

De ijshockey legende die jong overleed, ter nagedachtenis aan hem richtte zijn moeder deze keten op omdat hij zoveel van koffie hield. Pumpkin spice met slagroom voor mij, lekker zoet en Michel zwart.

Bij Quesnel heb je Pinnacles p.p., hier staan wat hoodoo’s die 12 miljoen jaar geleden zijn gevormd door o.a. lava, het lag in een mooie omgeving

We moesten 1 km lopen naar een uitzicht punt waar je een paar hoodoos ziet, stelt niet veel voor maar een leuke wandeling. Weer on the road again. Ik vind het hier wat saaier, Michel vind het juist wel mooi omdat het zo uitgestrekt is. We staan nu op Lac la hache p.p. we hebben voor het eerst buiten gegeten, het koelde wel weer snel af maar met de bbq naast ons was het te doen.

Dit zijn foto s van onderweg en lac la hache, gemaakt met mobiel, de foto’s van mijn camera doe ik thuis wel.

Voor de komende dagen zou het weer wat minder zijn en gaat het regenen, we zullen het zien, nog ongeveer 550 km tot Vancouver.

Bye Alaska

Vanochtend voor de laatste keer naar Alaska, helaas weer geen beer, wel weer een otter en de adelaars zaten nog steeds op hun plekje. De grens weer over naar Canada, weer dezelfde vragen. Het weer was goed opgeklaard, alleen bij Bear glacier hingen nog wolken boven de gletsjer.

de 37a is een wat drukkere weg, met name vrachtwagens voor de mijnen en logtrucks, vrachtwagens vol beladen met boomstammen.

Bij Meziadin junction gingen we het laatste stukje 37, Cassiar highway op, ook dit stukje is drukker dan het gedeelte hiervoor op de 37, daar kon je in een uur niemand tegen komen.

Bij Kitwancool, een indianen dorp, zijn we afgeslagen, er staan hier oude totempalen, totempalen hebben een religieuze en spirituele betekenis, het plaatsje heette eerst Gitanyow, wat plaats van veel mensen betekent. Later werd de naam veranderd in Kitwancool wat plaats van reduced number betekent nadat veel mensen uit het plaatsje zijn vermoord door andere stammen.

Daarna was het kijken hoe ver we kwamen, we reden op Highway 16,ook wel highway of tears genoemd, overal staan borden met foto’s van meisjes die zijn verdwenen om andere meisjes te waarschuwen niet te gaan liften, volgens de politie zijn hier sinds 1969 18 meisjes vermist/ vermoord, volgens de lokale bevolking wel 50. we stopten bij Tyhee lake Provincial park vlak bij Smithers. De campground was gesloten maar we konden nog wel bij de tentplekken op de parking staan, daarachter was de slagboom dicht, jammer want het waren hele mooie ruime plekken in het bos, maar we stonden nu ook goed en gratis😉.

Michel heeft nog even zijn hengeltje uitgegooid in het meer maar er was teveel kroos.

Oh ja, de tuinman heeft wat stekjes uit de Canadese grond getrokken, mooie herfstkleuren, ze staan nu in de douche, ze gaan in ieder geval niet in mijn koffer mee😳

Alaska again

Het is vannacht droog gebleven. We hadden onze natte kleding buiten aan een lijntje tussen de bomen gehangen, vanochtend begon het weer te miezeren dus droog was het niet

We gingen weer verder over de Cassiar highway, de miezer ging over in regen, het blijft een mooie weg maar met een zonnetje zou het natuurlijk net iets mooier zijn, alles ziet er mooier uit als de zon schijnt😉

Bij Bell lodge even gestopt, tanken en koffie, het leek wel een Oostenrijks chalet. Er stonden 2 jonge knullen die in de mijnindustrie werken, 23 en 25, ze moesten wachten op een helikopter maar of hij met dit weer kon landen? Anders moesten ze met hun auto, ze zouden in ieder geval nat worden vandaag tijdens hun werk, de ene was gestopt met zijn studie omdat hij buiten wilde werken maar had toch een beetje spijt dat hij het niet had afgemaakt, hij vond het leuk zo buiten en het fysieke werk maar hoe lang hou je dat vol, dan zou het toch fijn zijn als hij een diploma achter de hand had. Het lijkt me ook zwaar werken en zeker in deze regio met regen, kou, ijs en sneeuw. Maar hele leuke vriendelijke jongens.

Het bleef maar regenen, wij zeiden al, de beren blijven vandaag lekker in hun holletje, toch was er nog een die hard beer die de weg voor ons overstak🐻😀

Bij Meziadin junction sloegen we af naar de 37a, deze weg gaat naar Stewart en Hyder(Alaska). Hoogtepunt van deze weg is de Bear glacier, een prachtige gletsjer die je vanaf de weg goed kunt zien, je ziet heel goed de blauwe kleur in het ijs, ik moet het helaas doen met de foto’s van mijn mobiel, door de regen hangt er mist boven de gletsjer. Het smeltwater vormt de bear river die uitmondt in de Stille Oceaan bij Stewart.

Verder zie je vanaf de bergen allemaal watervallen naar beneden denderen, zeker met de regen gaat het hard naar beneden. In Stewart hebben we een plekje gereserveerd bij de bear river campground, onze eerste camping met water en electra, en vooral internet😀

We verlieten Canada en gingen 4 km verder de grens over naar Alaska, Amerika, de Amerikanen hebben hier geen grenspost dus je kunt zo doorrijden.

Hyder is een spookdorpje, vervallen huisjes, winkels closed, er wonen nog wel mensen, dat kun je zien aan de rook uit de schoorsteen, zelfs in de vervallen huisjes. Er wonen toch nog 100 mensen in Hyder en 550 in Stewart, ik denk dat veel van hen in de mijn werken en in de zomer toerisme.

We gingen naar fish creek, hier komen de zalmen na een lange tocht tegen de stroom in terug naar hun geboorteplaats om te paaien, hun eitjes te leggen, daarna gaan ze dood. Zalm trekt beren, ze hebben daar een boardwalk gemaakt waar je van dichtbij beren en zalm kunt spotten. Toen we uitstapten stonk het verschrikkelijk, in de creek lagen honderden dode zalmen, zij hadden hun taak in de levenscyclus voltooid en stierven op de plek waar ze geboren zijn. Na deze geur hoeft Michel geen zalm meer te vangen.😳Helaas zagen we geen beren, vanochtend waren ze er wel hoorden we van iemand, we zagen nog een paar levende zalmen die kuit aan het schieten waren, de meeuwen aten er lekker van, zo ook van de dode zalm🤮. Het leek hier wel een jungle, meeuwen schreeuwden en je hoorde veel andere vogel geluiden er zitten hier ook veel bold Eagles, maar het meest indrukwekkende was toch alle dode zalmen en de stank.

Eigenlijk wilde ik nog naar Salomon glacier gaan, dit is echter een slechte weg en met regen niet te doen met een camper, daarbij met laaghangende bewolking zie je ook niets, jammer. De weg naar Salomon glacier gaat naar een mijn en is doodlopend.

We zijn weer terug gegaan naar Stewart, Canada, hier is wel een grenscontrole🤔paspoort wordt gescand, heeft u nog iets meegenomen uit Amerika, Hyder is een ghosttown, alles closed, wat zou je mee kunnen nemen?🙄heeft u wapens bij u? vanaf waar en wanneer gaan jullie naar huis. Alles goed beantwoord en we mochten door 😊. We reden weer langs de haven, Michel zag nog een zeeotter en er zaten soms wel 4 bald Eagles op een tak, balen dat ik nu geen camera heb.

In Stewart is wel een supermarkt waar ze ook nog best veel hebben, ook nog andere kleine winkeltjes en een koffiebar.

Terug op de camping ging Michel macaroni maken en ik naar de laundry onze natte kleding wassen.

Er was nog een andere gast op de campground, een sportieve man in een kleine Volkswagen camper met een kano, hij doet veel wildwater kanoën en kwam net als ik zijn wasje doen en begon eennlraatje. Hij deed zijn was in de machine en zei, I hope you don’t mind, I want to wash my pants, okay…., hij doet zijn broek uit en stopt hem in de was😳gelukkig bleef het daarbij, heb ik weer, zit ik in de laundry met een man in zijn boxer short 🙄🤔. Dat heb ik nu nooit zegt Michel een dame die haar broek uit doet, haha, misschien ook eens naar de laundry gaan🤣

In de avond zijn we weer terug gegaan naar Alaska, de fish creek. we roken de geur al op afstand, helaas weer geen beer, die vinden het te nat denk ik en voor die nog paar levende zalmen komen ze hun hol niet uit. Bij de Canadese grens weer hetzelfde ritueel.in de camper nog even internetten, dat hebben we gemist. Morgen voor we vertrekken gaan we nog een keer naar de fish creek, kijken of de beren dan wel zin hebben. Het zou vanaf morgen beter weer worden.